Με μεγάλη επιτυχία έγινε η επετειακή συγκέντρωση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ

 

Με μεγάλη επιτυχία έγινε η επετειακή συγκέντρωση για τον ένα χρόνο της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ την Κυριακή 9 Ιουλίου στην Πλατεία ΑΥΔΗ.

Όλοι όσοι πήραν τον λόγο συμφώνησαν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας ιμπεριαλιστικός μηχανισμός που δεν μεταρρυθμίζεται. Γιαυτό η μόνη λύση που εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα είναι η ρήξη και αποδέσμευση.  Επίσης κοινή ήταν η πεποίθηση ότι το αίτημα για έξοδο από την ΕΕ μπορεί να συσπειρώσει ευρύτερες δυνάμεις και να γίνει έτσι ο καταλύτης για  αντεπίθεση ενάντια στις πολιτικές εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων, ισοπέδωσης των εργασιακών δικαιωμάτων και ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

 

 

Ακολουθεί η εισήγηση του συντονιστικού της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ που έδωσε και το έναυσμα για την συζήτηση:

Εκλεισε αυτές τις μέρες ένας χρόνος από την ίδρυτική συνέλευση της πρωτοβουλίας αγώνα για την αποδέσμευση από την ΕΕ ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ. Η ίδρυσή της ήρθε σε μια περίοδο όπου αυξανόταν το κύμα της λαϊκής δυσαρέσκειας απέναντι στις πολιτικές λιτότητας της ΕΕ και στην Ελλάδα με τα απανωτά μνημόνια αλλά και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες (πχ ΒΡΕΧΙΤ)

Μέσα από την κίνηση αυτή επιδιώκουμε να συμβάλλουμε:

  • Στην πλατιά αποκάλυψη του ρόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην επίθεση που δέχεται η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, στην τεκμηρίωση του στόχου της αποδέσμευσης από αυτήν.

  • Στην προβολή και την απόδειξη ότι υπάρχει ζωή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση, με επεξεργασίες, με κινηματικές παρεμβάσεις, με παρουσία σε όλη την Ελλάδα.

  • Στην ανάπτυξη των άμεσων αγώνων του εργατικού και λαϊκού κινήματος με έμφαση στη σύνδεσή τους με τον άμεσο αγώνα ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τους μηχανισμούς της.

Στόχος μας ήταν και παραμένει να συμβάλλουμε με τη δράση μας στο μετασχηματισμό της ογκούμενης δυσαρέσκειας απέναντι στην πολιτική της ΕΕ σε ένα πλατύ λαϊκό ρεύμα – κίνημα που θα απαιτήσει και θα επιβάλλει την αποδέσμευση από την ΕΕ για να ανοίξει ο δρόμος για την εξυπηρέτηση των σύγχρονων αναγκών της εργαζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Το διάστημα που μεσολάβησε από την 1Η συνέλευση της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ νέα επεισόδια εξελίχθηκαν στην επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους, όπου η ΕΕ έπαιξε το ρόλο του ενορχηστρωτή. Η υπογραφή του 4ου μνημόνιου από την κυβέρνηση, με την αποδοχή των αιματηρών πλεονασμάτων του 3,5 % μέχρι το 2023 και του 2% μέχρι το 2060!! και η πρόβλεψη πρόσθετων μέτρων σε περίπτωση αποκλίσεων που δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις, η επί το αντιδραστικότερο τροποποίηση του αντιασφαλιστικού εκτρώματος με τις περαιτέρω μειώσεις των συντάξεων – επιδομάτων πείνας, η ένταση της φοροκλοπής, η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, καθώς και τα 116 προαπαιτούμενα που πρέπει να νομοθετήσει στο αμέσως επόμενο διάστημα η Ελληνική κυβέρνηση στα οποία περιλαμβάνεται η ουσιαστική κατάργηση των απεργιών μέσα από την μεταρρύθμιση του συνδικαλιστικού νόμου, η απελευθέρωση των απολύσεων και η περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων είναι μόνο μερικά από τα μέτρα που δείχνουν τι επιφυλάσσει η ΕΕ και η ξένη και ντόπια ολιγαρχία για τον εργαζόμενο λαό στο επόμενο διάστημα.

Ταυτόχρονα, σε όλες τις χώρες της ΕΕ ακολουθούνται αντίστοιχες πολιτικές. Κοινό στόχο έχουν την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, το φόρτωμα της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και τη διασφάλιση της κερδοφορίας της ολιγαρχίας του πλούτου. Η ΕΕ αλλάζει, αλλά σε αντιδραστική κατεύθυνση, «θωρακίζεται» με Σύμφωνα για δημοσιονομική σταθερότητα και ανταγωνιστικότητα – ευρώ, με κανονισμούς εποπτείας για όλους και ειδικά για τις υπερχρεωμένες χώρες, με την Τραπεζική Ενοποίηση, με την μεταφορά των αποφάσεων στα πιο κλειστά και στεγανά όργανα του ίδιου του κεφαλαίου χωρίς τη δυνατότητα οποιουδήποτε ελέγχου από τους λαούς της Ευρώπης έστω και στις συνθήκες της κουτσουρεμένης αστικής δημοκρατίας, με νέα βήματα προς την καπιταλιστική ολοκλήρωση, δηλαδή προς ένα σύγχρονο ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου. Με τη συμφωνία στη σύνοδο της Βαρσοβίας του ΝΑΤΟ, την συμφωνία για τη δημιουργία κοινού ταμείου άμυνας στην ΕΕ αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στα πλαίσια των επιδιώξεων του ΝΑΤΟ στην περιοχή και ταυτόχρονα εκσυγχρονίζει και αντιδραστικοποιεί την πολιτική της απέναντι στον εσωτερικό εχθρό δηλαδή το εργατικό κίνημα στις χώρες της ΕΕ.

Μέρα με τη μέρα δηλαδή, επιβεβαιώνονται οι εκτιμήσεις που είχαμε από την πρώτη μέρα της ίδρυσής μας για τον χαρακτήρα και το ρόλο της ΕΕ ότι δηλαδή:

  1. Η ΕΕ υπήρξε εξ’ αρχής ένας αντιδραστικός μηχανισμός. Αποτέλεσε και αποτελεί οικονομική και πολιτική ένωση του κεφαλαίου και είναι δρόμος ισχυροποίησης του απέναντι στο εργατικό κίνημα. Η ΕΕ είναι ο δρόμος για την ενοποίηση των αστικών τάξεων της Ευρώπης ενάντια στους λαούς. Γι’ αυτό και δεν μεταρρυθμίζεται από τα μέσα. . Αντίθετα η ενοποίηση των ευρωπαϊκών λαών περνά μέσα από την σύγκρουση με αυτόν τον ιμπεριαλιστικό οργανισμό των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων, την αποδυνάμωση και τη διάλυσή του

  2. Η συμμετοχή στην ΕΕ αποτελεί στρατηγική δέσμευση και επιλογή για την πλουτοκρατία στη χώρα μας. Γιατί αν και ενισχύει τις ηγεμονικές καπιταλιστικές χώρες όπως τη Γερμανία, ταυτόχρονα επιτρέπει και στην ντόπια ολιγαρχία να αξιοποιεί την πίεση για την επιβολή βίαιων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, βάθεμα της εκμετάλλευσης και στερέωση της πολιτικής της εξουσίας.

  3. Μέσα στο ιμπεριαλιστικό σύστημα οικονομικής ολοκλήρωσης της Ε.Ε δεν μπορεί να εφαρμοστεί πολιτική κατάργησης των μνημονίων, ούτε μπορεί να υπάρξει σχέδιο εξόδου από την κρίση σε όφελος του λαού. Επομένως, μια πολιτική σε όφελος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας έχει σαν αναγκαία ζωτική προϋπόθεση όχι μόνο την έξοδο από την ευρωζώνη, αλλά την απειθαρχία, τη ρήξη και την αποδέσμευση από την ΕΕ.

Η δημιουργία της ΔΙΕΕΞΟΔΟΥ πάτησε στην ανάγκη για την έκφραση της αντι-ΕΕ συνείδησης. Εκατοντάδες αγωνιστές συμμετείχαν στις ιδρυτικές συνελεύσεις σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Πρέβεζα, Λευκάδα κα) ενώ συνέβαλλε με τις επεξεργασίες της να αναδειχθούν οι επιπτώσεις που έχει η συμμετοχή στης Ελλάδας στην ΕΕ, στους εργαζόμενους. Παράλληλα συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του εργατικού κινήματος που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθώντας να αναδείξει το ρόλο της ΕΕ, καθώς και στην αντι-ΕΕ διαδήλωση με αφορμή την επέτειο των 60 χρόνων από την ίδρυση της ΕΕ. Παρ’όλα αυτά είμαστε ακόμα πίσω στο να μπορέσουμε να συνδεθούμε με τους άμεσους αγώνες του εργατικού λαϊκού κινήματος και να συμβάλλουμε στην σύνδεσή τους με το στόχο της αποδέσμευσης από την ΕΕ.

Το επόμενο διάστημα, υπηρετώντας αυτή την ανάγκη θα πρέπει να κινηθούμε στις εξής κατευθύνσεις.

Α) Προσπάθεια συγκρότησης τοπικών επιτροπών στα βόρεια και στον Πειραιά.

Β) Προχωράμε σε καμπάνιες για:

1. Ιδιωτικοποιήσεις κοινωνικών αγαθών (ρεύμα – νερό) Στόχος μας να αναδειχθεί ο ρόλος της ΕΕ στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και να συνδεθούμε με το γενικότερο κίνημα κατά των ιδιωτικοποιήσεων

2. Ενάντια στον Ευρωστρατό και ην πολιτική ασφάλειας της ΕΕ, το κοινό ταμείο για την ασφάλεια κλπ

3. Συνδεόμαστε με το κίνημα ενάντια στους πλειστηριασμούς που από Σεπτέμβρη θα μπεί σε νέα φάση. Συνδεση με το αντιπολεμικό κίνημα

4. Ολες οι παραπάνω δράσεις θα πρέπει να συντείνουν στη ανάπτυξη της καμπάνιας για την αποδέσμευση από την ΕΕ που μπορεί να πάρει μορφή από συλλογή υπογραφών, πολιτικές πρωτοβουλίες για να πάρουν θέση οι πολιτικές δυνάμεις μέχρι τη διοργάνωση τοπικών δημοψηφισμάτων με πρωτοβουλία φορέων του μαζικού κινήματος σε χώρους εργασίας και σε γειτονιές.

Προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω είναι να γίνουν αποφασιστικά βήματα στην σύνδεσή μας με τα εργατικά σχήματα και τις κινήσεις πόλης που έχουν αντι-ΕΕ προσανατολισμό.

Έχουμε συνείδηση ότι η αποδέσμευση από την ΕΕ δεν είναι ένας δρόμος στρωμένος με λουλούδια. Αντίθετα, είναι μια αμείλικτη κοινωνική και πολιτική σύγκρουση, ακριβώς επειδή η ΕΕ αποτελεί μια κορυφαία επιλογή, τόσο της ευρωπαϊκής, όσο και της ελληνικής ολιγαρχίας στο σύνολό της. Επομένως, θα έχει κόστος για κάποιο ορισμένο χρονικό διάστημα Ομως είναι ο μόνος δρόμος για να πάμε αλλιώς. Η υποταγή και η παραμονή μας στο σφαγείο της ΕΕ το μόνο που έχει να προσφέρει είναι «πόνος, δάκρυα και αίμα» για τους εργαζόμενους.

Στόχος μας δεν είναι «να σωθεί η χώρα» γενικά, ούτε να καταστούν εξαγώγιμα τα προϊόντα των επιχειρήσεων με κινέζικους μισθούς και εργασιακές σχέσεις. Στόχος της εξόδου από την ΕΕ είναι να ζήσει ο λαός μας και να ζήσει καλύτερα. Να αποκτήσει μια ζωή με αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, με δικαιώματα και πραγματική δημοκρατία. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως πρέπει να αυξηθούν οι μισθοί, να αναβαθμιστούν και να κατοχυρωθούν τα εργασιακά δικαιώματα, κάτι που οι στοχεύσεις της ΕΕ θρυμμάτισαν, ακριβώς γιατί στρατηγική της επιδίωξη ήταν και συνεχίζει να είναι «η μετατροπή της εργασίας σε απασχολησιμότητα» παντού. Σημαίνει κατάργηση των μνημονίων παλιών και νέων, καθώς και όλων των υποδουλωτικών για τον λαό μας δανειακών συμβάσεων. Σημαίνει άμεση ανατροπή της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας με την εθνικοποίηση όλων των στρατηγικών κλάδων και επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση, με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο. Σημαίνει άμεση στάση πληρωμών και απαλλαγή από τη θηλιά του χρέους, που δε βαρύνει τον λαό, με τη μονομερή διαγραφή του.

Μια τέτοια κατεύθυνση και πορεία έχει πραγματικό πεδίο εφαρμογής και δεν είναι σχέδιο επί χάρτου. Μπορεί να επιβληθεί από τον γενικευμένο, αποφασιστικό και αλληλοτροφοδοτούμενο κοινωνικό και πολιτικό αγώνα.

Σε αυτό τον αγώνα καλούμε όλο τον κόσμο της εργασίας και σ’αυτό θα προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε σαν ΔΙΕΕΞΟΔΟΣ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *